08.01.2019

Trybunał Unii Europejskiej kwestionuje wydanie nakazu zapłaty z weksla przeciwko konsumentowi


Nie jeden zadłużony konsument otrzymał z sądu nakaz zapłaty w którym zostawał zobowiązany do zapłaty określonej sumy pieniędzy na rzecz swojego wierzyciela. Niejednokrotnie podstawę wydania takiego nakazu zapłaty stanowił weksel lub wyciąg z ksiąg bankowych.

Konsumenci nie posiadają wiedzy w zakresie obrony przed otrzymanymi nakazami zapłaty, który szybko staje się prawomocny i daje prawo wierzycielowi przystąpienia do egzekucji. Z pomocą przyszedł jednak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydając we wrześniu 2018r. dwa istotne w swych skutkach orzeczenia.

Sprawy o sygnaturze C-176/17 i C-632/17 zostały skierowane do Trybunału sprawiedliwości UE przez Sąd Rejonowy w Siemianowicach Śląskich w trybie prejudycjalnym.

Sprawa C-176/17 w której wyrok zapadł 13 września 2018r. dotyczyła wydania nakazu zapłaty w stosunku do konsumenta na podstawie podpisanego przez niego przy zawieraniu umowy pożyczkowej, weksla. Firma pożyczkowa Profi Credit Polska w następstwie braku spłaty pożyczki przez pożyczkobiorcę wystąpiła do sądu o wydanie przeciwko pożyczkobiorcy nakazu zapłaty na wskazaną na wekslu kwotę.  Sąd przed wydaniem nakazu zapłaty postawił sobie pytanie, czy postępowanie nakazowe wszczęte na podstawie weksla jest zgodne z dyrektywą 93/13. 

Trybunał orzeka, że:

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisom krajowym takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, pozwalającym na wydanie nakazu zapłaty opartego na wekslu własnym, który stanowi gwarancję wierzytelności powstałej z umowy kredytu konsumenckiego, w sytuacji gdy sąd rozpoznający pozew o wydanie nakazu zapłaty nie jest uprawniony do zbadania potencjalnie nieuczciwego charakteru warunków tej umowy, jeżeli sposób wykonania prawa do wniesienia zarzutów od takiego nakazu nie pozwala na zapewnienie przestrzegania praw, które konsument opiera na tej dyrektywie.

Oznacza to tyle, że Trybunał zakazał rozpoznawania spraw w postępowaniu nakazowym prowadzonym na podstawie weksla wobec konsumentów. 

Pełen wyrok można znależć tutaj

Druga ze wspomnianych spraw C-632/17 zakończona postanowieniem z dnia 28 listopada 2018r. dotyczy sporu, jaki zaistniał pomiędzy Powszechną Kasą Oszczędności (PKO) Bank Polski S.A., a konsumentem, w przedmiocie wydania nakazu zapłaty na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych PKO ze względu na brak zwrotu przez konsumenta kwot pożyczonych za pomocą wydanej przez PKO karty kredytowej.

I tu również Trybunał orzekł z korzyścią dla konsumenta, twierdząc że:

Trybunał (druga izba) orzeka, co następuje:

Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, iż sprzeciwia się on przepisom krajowym takim jak te będące przedmiotem postępowania głównego, pozwalającym na wydanie nakazu zapłaty opartego na wekslu własnym, który stanowi gwarancję wierzytelności powstałej z umowy kredytu konsumenckiego, w sytuacji gdy sąd rozpoznający pozew o wydanie nakazu zapłaty nie jest uprawniony do zbadania potencjalnie nieuczciwego charakteru warunków tej umowy, jeżeli sposób wykonania prawa do wniesienia zarzutów od takiego nakazu nie pozwala na zapewnienie przestrzegania praw, które konsument opiera na tej dyrektywie.

Pełna treść postanowienia