19.10.2015

Zmiany w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów ogłoszone w Dzienniku Ustaw


W dniu 16.10.2015r. zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw RP zmiany do ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Dokonane zostały przez przyjęcie ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw.

Wiąże się to z tym, że zgodnie z okresem oczekiwania na wejście jej w życie, które wynosi 6 miesięcy, zmiany te zaczną obowiązywać od 17 kwietnia 2016r. Warto zwrócić uwagę na kilka zmian, które zostają wprowadzone nowelizacją przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a które w jakimś stopniu dotykają prawa konsumentów.

Pierwsza istotna zmiana dotyczy instytucji niedozwolonych postanowień umownych. Od kilku lat było o niej głośno, głównie z powodu licznej lawiny pozwów kierowanych do SOKiK z których rozpoznaniem Sąd ten nie mógł sobie poradzić. Obecnie po zmianach, nadal będzie zakazanym stosowanie ich we wzorcach umów zawieranych z konsumentami lecz inna będzie droga do stwierdzenia ich abuzywności.

Po zmianach o tym czy uznać postanowienie wzorca umowy za niedozwolone i zakazać jego wykorzystywania rozstrzygał będzie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wydanej przez siebie decyzji. W decyzji Prezes Urzędu przytoczy treść postanowienia wzorca umowy uznanego za niedozwolone.

Prezes Urzędu będzie mógł określić środki właściwe do usunięcia skutków powstałych w związku z stosowaniem przez przedsiębiorcę niedozwolonego postanowienia, w szczególności będzie mógł zobowiązać przedsiębiorcę do:
1) poinformowania konsumentów, będących stronami umów zawartych na podstawie wzorca, o uznaniu za niedozwolone postanowienia tego wzorca – w sposób określony w decyzji;
2) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści i w formie określonej w decyzji.
3) publikacji decyzji w całości lub w części, z zaznaczeniem, czy decyzja ta jest prawomocna, w określonej w niej formie, na koszt przedsiębiorcy.

Prawomocna decyzja o uznaniu postanowienia wzorca umowy za niedozwolone ma skutek wobec przedsiębiorcy, co do którego stwierdzono stosowanie niedozwolonego postanowienia umownego oraz wobec wszystkich konsumentów, którzy zawarli z nim umowę na podstawie wzorca wskazanego w decyzji.

Legitymowanym czynnie do tego, aby wystąpić z pisemnym wnioskiem do Prezesa Urzędu o zbadanie wzorca umowy pod kątem abuzywności, będzie Konsument, rzecznik konsumentów, Rzecznik Ubezpieczonych, organizacja konsumencka lub zagraniczna, organizacja wpisana na listę organizacji uprawnionych w państwach Unii Europejskiej do wszczęcia postępowania o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jeżeli cel jej działania uzasadnia wystąpienie przez nią z takim zawiadomieniem dotyczącym wzorców umów stosowanych w Rzeczypospolitej Polskiej, zagrażających interesom konsumentów w państwie członkowskim, w którym organizacja ta ma swoją siedzibę.

Zawiadomienie, to powinno zawierać:
1) wskazanie przedsiębiorcy, któremu zarzucane jest stosowanie niedozwolonych postanowień wzorca umowy;
2) opis stanu faktycznego będącego podstawą zawiadomienia;
3) wskazanie postanowienia wzorca umowy naruszającego zakaz,
4) uprawdopodobnienie naruszenia zakazu,
5) dane identyfikujące zgłaszającego zawiadomienie.

Postępowanie w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone powinno być zakończone w terminie 4 miesięcy, a w sprawie szczególnie skomplikowanej – nie później niż w terminie 5 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Nie wszczyna się postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, jeżeli od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania, upłynęły 3 lata.

Uchyla się obecne przepisy znajdujące się w kodeksie postępowania cywilnego, dotyczące postępowania w sprawie o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, za wyjątkiem przepisu dotyczącego Rejestru klauzul prowadzonego przez Prezesa Urzędu, który będzie obowiązywał jeszcze przez 10 lat.

Tekst Ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz niektórych innych ustaw